اساتيد و بزرگان ادبيات فارسي براي اينکه در آينده اي نه چندان دور، بعضي از ضرب المثل هاي اصيل ايراني - به علت وجود بعضي از لغات و اصطلاحات - از بين نروند، تصميم گرفتند که برخي از اين ضرب المثل ها را به گونه زير بازسازي کنند:
بيف استراگانوفه خالته، بخوري پاته نخوري پاته!
موش تو سوراخ نمي رفت سايد باي سايد به دمبش مي بست!
آب در “آب سرد کن” و ما تشنه لبان مي گرديم!
آب که سر بالا ميره، قورباغه “هوي متال” ميخونه!!!
پرادو سواري دولا دولا نميشه!
نابرده رنج گنج ميسر نمي شود — مزد آن گرفت جان برادر که کلاه برداري کرد
“کافي ميت” نخورده و دهن سوخته!
اسکانيا(scania) بيار باقالي بار کن!
گر صبر کني ز قوره، لوپ لوپ سازي!
پاتو از پارکتت درازتر نکن!
هري پاتر آخرش خوشه!
قربون بند کيفتم، تا کارت سوخت داري رفيقتم!
گيرم پاپي تو بود فاضل — از فضل پاپي تو را چه حاصل
نديديم اورانيم ولي ديديم دست مردم!
ادکلن آن است که خود ببويد — نه آنکه فروشنده بگويد
ماکرو ويو به ماکرو ويو مي گه روت سياه!
بزک نمير بهار مياد آناناس با خيار درختي مياد!
يا منچستريه منچستري يا رُميه رُمي(AS Rom )
سرش بوي پيتزاي سبزيجات ميده!!!
آنتي بيوتيک بعد از مرگ سهراب!